Vorige week zat ik met een interim-manager van een grote overheidsorganisatie. We werkten al een tijdje samen en aan het begin van ons gesprek zei ze ineens: “Kerst komt veel te vroeg… er moet nog zóveel gebeuren.”
Die zin bleef hangen. Niet alleen omdat hij herkenbaar is — voor bijna iedereen in december — maar vooral omdat ik voelde dat er iets ánders onder zat.
Het is bijna nooit de kerst. Het is de energie.
Ik vroeg haar: “Wat maakt dat kerst te vroeg voelt? Waar zit de druk precies?”
En toen kwam het. Niet in de planning. Niet in de deadlines. Niet in het werk dat nog af moet. Maar in de manier waarop ze haar energie door het jaar heen gebruikt.
Ze merkte dat ze sinds oktober ‘overal bij moest zijn’, voortdurend keuzes uit haar hoofd maakte en nauwelijks nog tijd had genomen om in te checken bij zichzelf. Geen ruimte, geen pauzes, geen hersteltijd.
En dan voelt elk eindejaarsmoment alsof het je overvalt.
Herinneren in plaats van oplossen
We zijn niet gaan zoeken naar nieuwe tools. We zijn gaan terughalen wat al werkte.
Ik nodigde haar uit een situatie terug te halen waarin ze wél vanuit rust en overzicht werkte. Wat deed ze toen anders? Welke overtuiging zat er toen onder? Welke grenzen waren er toen vanzelfsprekend?
Langzaam zag ze het zelf: “Ik ben de winter ingegaan met het tempo van de zomer.”
In Human Design termen is dat een klassiek patroon: je volgt het ritme van de buitenwereld in plaats van je eigen energie. De zomer is yang: naar buiten, reageren en creëren. De winter is yin: vertragen, herstellen en bijsturen. Als je dat innerlijke ritme negeert, gaat je systeem in de overdrive.
Dat is wat zoveel leiders gebeurt, zeker in organisaties waar de werkdruk continu verschuift en iedereen verwacht dat je overal op inspringt. Dan drukt het systeem je vooruit, terwijl jouw energie eigenlijk vraagt om een andere beweging.
Ruimte creëren terwijl de hectiek doorgaat
Samen onderzochten we hoe ze, zonder iets aan de buitenwereld te veranderen, ruimte kon terugvinden.
Drie dingen maakten meteen verschil:
1. Beslissen met het lichaam
We hebben stilgestaan bij haar Human Design; hoe haar energie werkt, wanneer ze moet wachten, wanneer ze moet reageren en wanneer ze simpelweg te veel oppakt dat níet van haar is. Ze voelde hoe haar lichaam veel eerder ‘nee’ had gezegd dan haar hoofd.
2. Het frame veranderen (herkaderen)
Van “Kerst komt te vroeg” naar “Ik heb tijd nodig om mijn energie bij te sturen.”
Deze verschuiving haalde al druk weg. Niet kerst is het probleem. De verwaarloosde energie is het signaal.
3. Micro-ruimte maken
We maakten afspraken:
• elke dag 2 momenten van 5 minuten om in te checken
• minimaal één taak minder per week accepteren
• geen besluiten meer nemen vanuit overdrive
Het nieuwe perspectief
Aan het einde van het gesprek zei ze: “Misschien komt kerst niet te vroeg… misschien kom ik zelf te laat bij wat ik nodig heb.”
En daar zit de kern. Niet harder werken, niet meer duwen, niet alles gehaast afmaken vóór je vakantie.
Maar je energie blijven eren, juist in de drukte. Niet omdat het moet, maar omdat je anders leeg het nieuwe jaar ingaat.
Wil je 2026 anders beginnen?
Ik werk elke maand met leiders die merken dat hun energie versnipperd raakt. Met Human Design, lichaamswijsheid en systemisch bewustzijn maken we zichtbaar wat je nodig hebt om te werken in lijn met jezelf, ook óf juist als het hectisch is.
Wil je een keer verkennen wat dit voor jou kan doen? Stuur me een bericht. Ik denk graag mee.